331 : برو ای طبیبم از سر! که خبر ز سر ندارم
332 : مرا چو قبله تو باشی نماز بگزارم
333 : گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم

غزليات شماره 334 و 335 و 336 - حافظ خواني به روايت احمد شاملو

فرصت ها را غنیمت بدانیم.
غزلیات حافظ خودش معجزه است. چه برسد به آن که اصلاحاتش را شاملوی بزرگ انجام داده باشد. بشنویم و از نکات عمیق اجتماعی، سیاسی، عاشقانه و عارفانه آن بهره ببریم.